هنگامى كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله از حجّة الوداع باز مىگشتند ، در محل غدير خم نزول اجلال فرمود و خطبه‌اى آغاز كرد و دست على عليه السّلام را گرفت و فرمود : هر كسى كه من ولى او مىباشم ، على عليه السّلام ولى اوست . اينك ، پروردگارا ! دوست او را دوست بدار و دشمن او را دشمن بدار . « عبد الله » مىگويد : به « زهرى » پيشنهاد كردم : زنهار ! كه اين حديث را در شام نقل نكنى ، همانطور كه مىدانى گوشهاى تو از شنيدن سبّ على عليه السّلام ، محل خالى ندارد ! ! « زهرى » گفت : به خدا سوگند ! از فضائل على عليه السّلام به اندازه‌اى در خاطر دارم كه اگر همگى آنها را بيان كنم ، كشته مىشوم ! ! [ همان كتاب 2 / 307 ] به سند خود ، از « اصبغ بن نباتة » روايت كرده است ، هنگامى كه حضرت على عليه السّلام در محل « رحبه » تشريف فرما بود ، مردم را سوگند داد و فرمود : هر كسى كه در روز غدير خم شاهد ماجرا بوده و آنچه را كه مىبايست از پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله بشنود ، شنيده است ، اينك براى اعلام گواهى خويش قيام كند ، كسانى قيام كنند كه خود سخنان پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله را شنيده باشند ، نه آنكه از قول ديگران نقل نمايند . در اين هنگام بيشتر از ده تن از حاضران قيام كردند كه از آن جمله « ابو ايوب انصارى » ، « ابو عمرة بن محصن » ، « ابو زينب » ، « سهل بن حنيف » ، « خزيمة بن ثابت » ، « عبد الله بن ثابت انصارى » ، « حبشى بن جنادة سلولى » و « عبيد بن عازب انصارى » ، « نعمان بن عجلان انصارى » ، « ثابت بن وديعه انصارى » ، « ابو فضالهء انصارى » و « عبد الرحمن بن عبد رب » كه افراد ياد شده و ديگران اظهار داشتند : ما خود شاهد بوديم و از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله شنيديم كه فرمود : « به آگاهى شما برسانم كه خدا ولىّ من است و من ولىّ مؤمنانم . اينك كسى كه من مولاى او مىباشم ، على مولاى اوست . پروردگارا ! دوست او را دوست بدار و دشمن او را از پاى در آور . و كسى كه اظهار محبت به او مىكند ، وى را محبوب خود قرار بده و كسى كه كنيهء او را در دل مىگيرد ، به كين خويش دچار فرما » . [ الامامة و السياسة ابن قتيبة ص 93 ] اظهار داشته كه مىگويند : مردى از